กบ 2 ตัว กับเสียงสะท้อน

กาลครั้งหนึ่ง 
มีกบฝูงหนึ่งเดินทาง
รอนแรมไปในป่ากบสองตัวเกิดตกลงไป
ในหลุมลึก
เมื่อกบตัวอื่นๆ เห็นว่าหลุมนั้นลึกแค่ไหน
มันก็พากันบอกเจ้ากบสองตัวนั้นว่า
“โธ่　กรรมของพวกเจ้าจริงๆ
พวกเจ้าคงต้องตายเป็นแน่แท้
เพราะหลุมมันช่างลึกเหลือเกิน”

แต่มันทั้งสองก็
ไม่สนใจคำพูดเหล่านั้น
พวกมันพยายามที่จะ
กระโดดออกมาด้วยแรงทั้งหมดที่มี
กบตัวอื่น ๆ ที่อยู่ข้างบนพูดขึ้นว่า

“โธ่เจ้ากบทั้งสอง
.พวกเจ้าจงละความพยายามเสียเถิด
ถึงจะพยายามฝืนเพียงใด
พวกเจ้าก็คงหนีไม่พ้น
ความตายอย่างแน่นอน”

สุดท้ายเจ้ากบ
หนึ่งในสองตัวที่อยู่ในหลุม
ก็เชื่อคำพูดของเจ้ากบตัวอื่น ๆ
แล้วละความพยายามมันร่วงลงไป
และตายในที่สุด
ส่วนกบอีกตัว
ยังคงพยายามกระโดด
ให้แรงที่สุดเท่าที่มันจะทำได้
ฝูงกบร้องตะโกนอีกครั้ง

“โธ่เจ้ากบเอ๋ย
เจ้าจงหยุดความเจ็บปวด
ด้วยการยอมตายไปเถอะนะ
พวกเราสงสารเจ้าเหลือเกิน
จะทรมานตัวเองทำไม
อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องตายอยู่ดี!”

เจ้ากบกระโดดแรงขึ้นกว่าเดิม
และในที่สุด
มันก็ทำสำเร็จ!
พอมันออกมาจากหลุมนั้นได้
กบตัวอื่นๆก็ถามว่า
“เจ้าไม่ได้ยินพวกเราพูดหรอกรึ?”
เจ้ากบตัวนั้น
ตอบสั้นๆว่า ตัวมันเองหูตึง!
และมันคิดอยู่ตลอดเวลาว่า
“พวกกบตัวอื่นๆ
ให้กำลังใจตัวมันเอง
อยู่ตลอดเวลาที่มันอยู่ในหลุม (^_^)”

นิทานเรื่องนี่สอนให้รู้ว่า

คำพูดมีพลังสามารถบันดาลความเป็นความตายได้…คำพูดให้กำลังใจเวลาที่คนอื่นกำลังเศร้าสามารถช่วยดึงคนเหล่านั้นออกมาจากความทุกข์…และช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นวันคืนที่เลวร้ายนั้นไปได้
ผู้ที่อยู่รอด "คือผู้ที่รับผิดชอบชีวิตตนเอง"

Credit นิทาน :bkkseek.com

ขอบคุณเพจคำคมธรรมะ

www.เกร็ดความรู้.net

ภาพจากwww.google.co.th