อาจารย์กำพล ทองบุญนุ่ม ท่านพิการเดินไม่ได้มาเป็นเวลาถึง ๓๗ ปี จวบถึงวันสุดท้ายของชีวิต ชาวพุทธใจสิงห์อย่างท่าน ได้นำทุกขเวทนาเหล่านั้นมาพัฒนาจิตตน รักษาศีล ภาวนา กลายเป็นที่พึ่ง เป็นแบบอย่างให้ผู้อื่นได้เป็นจำนวนมากมายมหาศาล

     เมื่อวันที่๓เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ชีวิตของครูพละหนุ่ม กำพล ทองบุญนุ่ม จากนครสวรรค์ ต้องพลิกผันอย่างสิ้นเชิง หลังการกระโดดพุ่งหลาวลงสระน้ำในวิทยาลัยพลศึกษา จ.อ่างทอง แล้วเกิดพลาดท่าศีรษะกระแทกกับพื้นก้นสระ อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้กระดูกต้นคอข้อที่ ๕ ของเขาหักไปถูกประสาทสันหลังเกิดอาการชาทั้งตัวและกลายเป็นอัมพาต ซึ่งแพทย์บอกว่าเขาไม่มีทางหายเป็นปกติได้อีกเหมือนเดิม ต้องพิการไปตลอดชีวิต แต่อาจารย์กำพล กลับใช้สังขารร่างกายของตนเป็น “อุปกรณ์ของพระธรรม” ด้วยร่างกายอันพิการ ใช้งานได้เพียง ๒๐% ของคนปกติทั่วไป แต่ท่านกลับประยุกต์ใช้มันได้เต็ม ๑๐๐% เพื่อการแสดงธรรม ...

  แล้วพวกเราเองล่ะ ร่างกายเต็ม ๑๐๐% เอาไปรับใช้ธรรมะเพื่อตนเองหรือผู้อื่นสักกี่เปอร์เซ็นต์ ???

     ไม่เพียง “จิต” ของท่านจะพัฒนาสูงขึ้นๆ โดยลำดับ จากครูบาอาจารย์หลายท่านที่วัดป่าสุคะโต อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ

     "เริ่มต้นจากที่ท่านเขียนจดหมายไปหาหลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ แล้ว หลวงพ่อก็เมตตาชี้แนะผ่านมาทางจดหมาย อาจารย์กำพลก็น้อมนำคำสอนจากหลวงพ่อมาปฏิบัติ จนพาตัวเองออกจากความทุกข์ได้

     "จนกระทั่งผ่านไปสองปี หลวงพ่อมอบหมายให้พระที่วัด เดินทางมาหาอาจารย์กำพล ที่บ้านใน จ.นครสวรรค์ พร้อมกับให้ถ่ายวิดีโอสัมภาษณ์อาจารย์กำพล กลับไปให้ท่านชม หลังจากนั้นท่านจึงให้พระที่สุคะโต เดินทางมาหาอาจารย์กำพลอีกครั้ง พร้อมให้ชวนไปอยู่ด้วยกันที่วัดป่าสุคะโต

     “นี่เป็นการเดินทางไกลออกจากบ้านครั้งแรกหลังจากชีวิตต้องพบกับความพิการ แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ นี่คือการเดินทางที่พาอาจารย์กำพลไปพบหลวงพ่อคำเขียนที่ท่านนับถือ และไปใช้ชีวิตท่ามกลางกัลยาณมิตรที่วัดป่าสุคะโต”

     จากนั้นการปฏิบัติเจริญสติโดยการเคลื่อนไหวนิ้วที่เป็นสิ่งเดียวของร่างกายที่พอจะเคลื่อนไหวได้ ตามแนวทางที่หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ซึ่งเป็นอาจารย์ของหลวงพ่อคำเขียนค้นพบ ก็นำไปสู่การเจริญสติปัฏฐานอย่างต่อเนื่อง จนพลิกจิตที่ส่งออกนอกไปกับการทุกข์กาย กลับมาอยู่กับความรู้สึกตัวในการเคลื่อนไหวนิ้วอย่างมีสติ จนจิตเป็นอิสระในที่สุด หมดทุกข์ก่อนตาย

ขอบคุณเนื้อหาดีๆ จาก : เฟซบุ๊ค ธีรรัฐ เชี่ยวสกุล