พระประวัติ

        สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สุก) พระนามเดิมว่า สุก ประสูติเมื่อวันศุกร์เดือนยี่ ขึ้น 11 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1095 ตรงกับพ.ศ. 2276 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระประวัติเบื้องต้นปรากฏแต่เพียงว่าในสมัยกรุงธนบุรี เป็นพระราชาคณะที่ พระญาณสมโพธิ์ อยู่วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์  ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่า "วัดสลัก" ในปีพ.ศ.2323 ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระธรรมเจดีย์ ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นที่ พระพนรัตน

                                      สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

          พ.ศ.2337 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดสถาปนา พระพนรัตน (สุก) เป็น สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช นับเป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และโปรดให้สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ขณะที่ทรงสมศักดิ์ที่ พระพนรัตน  ทรงเป็นพระเถระที่มีบทบาทสำคัญยิ่งพระองค์หนึ่งในการสังคายนาพระไตรปิฎก ทรงได้รับมอบหมายหน้าที่เป็นแม่กองชำระพระวินัยปิฎก ในครั้งที่มีการสังคายนาพระไตรปิฎก เมื่อ พ.ศ. 2331 อันเป็นการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์

                                                                         พระอวสานกาล

         สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สุก) สิ้นพระชนม์ เมื่อวันพุธ เดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีชวด อัฐศก จ.ศ.1178 ตรงกับวันที่ 17 เมษายน พ.ศ.2359 เวลา 08.00 นาฬิกา สิริพระชันษาได้ 83 ปี ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราชเป็นเวลา 22 ปี

อ้างอิง หนังสือกรุงเทพมหานครขอน้อมถวายอภิสัมมานสักการะ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เนื่องในพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระสังฆราช