พระเจ้าพิมพิสารแค่เผลอเดินใส่รองเท้าเข้าไปในเขตลานเจดีย์ 1 ครั้ง ยังโดนวิบากกรรมกรีดฝ่าเท้าจนตาย ทั้งที่บรรลุเป็นพระโสดาบันแล้ว

ทำให้ผมอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าการกระทำในวันนี้ มีทั้งขัดขวางพระบิณฑบาต ยืนปัสสาวะใส่กำแพงวัด พังประตูวัด พกปืนเข้ามาในวัด ปิดล้อมการเข้าออกวัด ห้ามประชาชนมาทำบุญสวดมนต์ที่วัด ซึ่งทั้งหมดนั้นเกิดผลกับผู้กระทำทั้งสิ้น ถึงแม้จะกระทำตามคำสั่งก็ตาม

ผมจะเล่าให้ฟังเพื่อเป็นความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวัดพระธรรมกายนะครับ

แผ่นดินพระพุทธศาสนาวัดพระธรรมกายแห่งนี้ ชาวพุทธนั่งสมาธิสวดมนต์กลั่นความบริสุทธิ์ทุกวันมาตลอด 47 ปี ไม่ขาดแม้วันเดียว นะครับ

สวดมนต์บทธรรมจักรก็สวดกันมาเกือบ 30 ล้านรอบแล้ว ยังไม่รวมชั่วโมงบริสุทธิ์ที่เกิดจากการนั่งสมาธิบนแผ่นดินนี้ตลอด 47 ปี ไม่ต่ำกว่าปีละ 4.2 ล้านชั่วโมง ไม่เคยขาดแม้วันเดียว เช่นกัน

กิจวัตรในแต่ละวัน พระ 1 รูป หรือคณะศิษยานุศิษย์วัด 1 คน นั่งสมาธิส่วนตัวไม่ต่ำกว่าคนละ 3 - 8 ชั่วโมงต่อวัน ปีหนึ่งก็นั่งสมาธิไม่ต่ำกว่าคนละ 1-2 พันชั่วโมงต่อปีแล้ว เมื่อเอาจำนวนสมาชิกประจำวัดอีกหลายพัน ก็คูณเข้าไป ก็จะได้ 3-6 ล้านชั่วโมงต่อปี วัดสร้างมา 47 ปี ครับ

และถ้านับในช่วงเวลาจัดงานบุญใหญ่อาทิตย์ต้นเดือน ประชาชนมาร่วมงาน 3-5 หมื่นทุกเดือน แต่ละงานนั่งสมาธิไม่ต่ำ กว่า 3 ชั่วโมง รวมแล้วประชาชนมานั่งสมาธิรวมกันไม่ต่ำกว่า 1-1.5 แสนชั่วโมงต่อเดือน หรือไม่ต่ำกว่า 1.2-1.8 ล้านชั่วโมงต่อปี วัดสร้างมา 47 ปี 

ดังนั้น ทุกนาทีที่ท่านปิดล้อมพ.ท.วัดที่คนสวดมนต์มาแล้วไม่ต่ำกว่า 30 ล้านจบ นั่งสมาธิมาแล้วไม่ต่ำกว่า 200 ล้านชั่วโมง ผมว่าแผ่นดินนี้ก็น่าจะสะอาดบริสุทธิ์มากพอสมควรนะครับ 

ดังนั้นผมเกรงว่า การกระทำที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรืออะไรก็ตาม ตามหลักเหตุและผลแล้ว กฎแห่งกรรมไม่เคยยกเว้นใคร ไม่ว่าความเชื่อใด เผ่าพันธ์ุใด ในฐานะของคนไทยด้วยกัน ผมก็อดเป็นห่วงไม่ได้ครับ ถ้าท่านใดไม่ถูกใจ ก็ต้องขออภัยด้วยนะครับ

16 กุมภาพันธ์ 2560

14.11 น.

Cr.P.treetep