" พิธีอุปสมบทอุทิศชีวิต สามเณรเปรียญธรรมวัดพระธรรมกาย "
ในวันวิสาขบูชา ปีพุทธศักราช ๒๕๖๐ ตรงกับวันที่ ๑๐ พฤษภาคม

สามเณรทั้ง ๑๘ รูป ตั้งใจฝึกตน ทนหิว บำเพ็ญตบะ จนถึงวันนี้ ทุกรูปพร้อมแล้ว ที่จะก้าวขึ้นจากเหล่ากอของสมณะสู่ความเป็นสมณะ ผู้เป็นส่วนหนึ่งของพระรัตนตรัย เป็นเพชรเม็ดงามแห่งพระพุทธศาสนา เพื่อดำรงรักษาพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย ให้ดำรงอยู่คู่โลกนี้ตราบนานเท่านาน ฯ

เพจ"เรารักวัดพระธรรมกาย"  

ทุกคนอาจสงสัยว่า วัดพระธรรมกายที่มีข่าวอยู่ในปัจจุบัน ทำไมยังมีการบวชอุทิศชีวิต สามเณรเปรียญธรรม อยู่อีก ทำไมไม่ออกจากวัดพระธรรมกาย และไปบวชวัดอื่นที่ไม่มีเรื่องมีราว ไปติดตามได้ในรายงานพิเศษกันค่ะ

การอุปสมบทอุทิศชีวิตของสามเณรเปรียญธรรมที่จัดขึ้น ณ วัดพระธรรมกาย เริ่มครั้งแรกในปีพุทธศักราช 2536 จนถึงปัจจุบันเป็นปีที่ 21 แล้ว ซึ่งแต่ละรูป กว่าจะได้บวชอุทิศชีวิตนั้นต้องฝึกฝนอบรมตนเองอย่างยิ่งยวด ตั้งแต่ สะอาด ระเบียบ สุภาพ ตรงเวลา และสมาธิ ทั้งยังต้องจบการศึกษาอย่างน้อยเปรียญธรรมประโยค 3 รายละเอียดจะเป็นอย่างไร

บวชอุทิศชีวิต มีความเป็นมาอย่างไร

      “ฆราวาสคับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี   ส่วนบรรพชาเป็นโอกาสแสงสว่าง ผู้อยู่ครองเรือนจะประพฤติพรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์โดยส่วนเดียว เหมือนสังข์ที่เขาขัดดีแล้ว  โดยง่าย นั้นไม่ได้”

  ด้วยตระหนักถึงพระพุทธพจน์หรือพระดำรัสของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าดังกล่าว วัดพระธรรมกายจึงได้จัดให้มีพิธีอุปสมบทอุทิศชีวิตของสามเณรเปรียญธรรมอย่างต่อเนื่องติดต่อ    เป็นปีที่ 24(พ.ศ.2560) 

     พระมหาสุวิทย์  ธมฺมิกมุนิ ผู้รับผิดชอบดูแลสามเณรเตรียมบวชอุทิศชีวิต เมตตาเล่าให้ฟังว่า ย้อนหลังไปเมื่อวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน ปีพุทธศักราช 2536 ซึ่งเป็นรุ่นแรกของการบวช จนกระทั่งวัดขยายตัวมากขึ้น หลวงพ่อทั้งสอง คือหลวงพ่อธัมมชโย และหลวงพ่อทัตตชีโว

จึงเมตตาให้จัดตรงกับวันวิสาขบูชา ขณะที่ท่านยังเป็นเจ้าภาพจัดบวชอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน และกว่าที่สามเณรแต่ละรูปจะผ่านการบวชอุทิศชีวิต ต้องผ่านการฝึกฝนอบรมตนเองอย่างยิ่งยวดตั้งแต่ สะอาด ระเบียบ สุภาพ ตรงเวลา และสมาธิ   ทั้งยังต้องเรียนจบเปรียญธรรมประโยค 3 เป็นอย่างน้อย เมื่อบวชแล้วต้องรักษาอุดมการณ์การบวชให้ตลอดรอดฝั่ง  โดยมีพระพี่เลี้ยงที่ผ่านการบวชอุทิศชีวิตในแต่ละปีดูแลอย่างใกล้ชิด 

เรามาดูความในใจของสามเณรที่อุปสมบทเมื่อปี 2557กันว่าท่านรู้สึกอย่างไร

ความรู้สึกจากใจ  สามเณรศราวุธย์  สองเมือง  ป.ธ.๓ อุปสมบทเมื่อปี2557  

ปัจจุบัน พระมหาศราวุธย์  สรณชโย    ช่วยงานอบรมศูนย์สาขาภายในประเทศ

    “เหล่ากอสมณะ” คำนี้ยังอยู่ในใจของลูกเณรเสมอ ลูกเณรดีใจที่ได้บวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย แม้บางคนจะบอกว่า เป็นผู้ด้อยโอกาสในการศึกษาทางโลก แต่ลูกเณรไม่รู้สึกเสียดายเลย กลับคิดถึงคำสอนของหลวงพ่อตลอดเวลาว่า “สามเณรคือผู้มีบุญ ผู้ได้โอกาส” ทำให้ลูกเณรมีกำลังใจในการสร้างบารมีมากระทั่งถึงวันได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุอุทิศชีวิตไว้ในพระพุทธศาสนา

    ในวันนี้ ลูกเณรได้ถึงจุดๆ หนึ่งที่พิสูจน์ตัวเองแล้วว่า พร้อมที่จะก้าวไปสู่ภาวะใหม่ เพราะการบวชนี้เป็นสิ่งที่ทำได้ยาก และยิ่งไปกว่านั้นเป็นการบวชที่ได้รับความเมตตาจากหลวงพ่อด้วยแล้ว ยิ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ

    กราบขอบพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง พระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง ที่อบรมพร่ำสอน ให้โอกาสลูกเณรเสมอมา ขอบพระคุณหลวงลุงที่ชักชวนให้ลูกเณรได้รู้จักวัดพระธรรมกาย และให้โอกาสลูกเณรสร้างบารมีอยู่บนเส้นทางนี้ และที่ขาดไม่ได้เลยคือ โยมพ่อ โยมแม่ ญาติพี่น้อง และญาติโยมทุกท่านที่เป็นกองทุนหนุนแรงใจ ให้สามเณรมาถึงจุดๆ นี้ได้ อนุโมทนาบุญครับ

ความรู้สึกจากใจ สามเณร   จิรายุ  โพธิ์ศรีทอง   ป.ธ.๗    อุปสมบท 2557

ปัจจุบัน.พระมหาจิรายุ โพธิชโย  ป.ธ.8    ช่วยงานอบรม ณ ศูนย์สาขาภายในประเทศ

หากย้อนกลับไปเมื่อ ๘ ปีที่แล้ว สามเณรคิดว่า สามเณรตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วที่ได้มาบวชเรียนต่อที่วัดพระธรรมกาย  นี้เป็นความรู้สึกจากใจของสามเณร  เพราะการได้เข้ามาอยู่ในวัดพระธรรมกาย  ทำให้สามเณรได้รู้ว่า  เราเป็นผู้ได้โอกาส ในขณะที่มนุษย์กว่า ๖ พันล้านกว่าคนบนโลกใบนี้ ไม่ได้มีโอกาสเฉกเช่นสามเณร ที่ได้บวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย ได้ศึกษาธรรมวินัย 

ได้พบครูบาอาจารย์ที่ดีที่สุดในโลก และได้เจริญรอยตามปณิธานของท่านที่จะรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปสู่ที่สุดธรรม    กราบขอบพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง พระอาจารย์, พระพี่เลี้ยง ที่เป็นแบบอย่าง ให้การอบรมพร่ำสอน ทั้งด้วยคำพูดและการกระทำ อนุโมทนาบุญกับโยมพ่อ โยมแม่ ที่ให้โอกาสให้เกิดมาสร้างบารมี และให้ได้บวชตั้งแต่เยาว์วัย และขออนุโมทนาบุญกับญาติโยมทุกท่านที่ได้ให้การสนับสนุนส่งเสริมด้วยดีตลอดมา

ความรู้สึกจากใจสามเณร ศุภณัฐ  ดวงจันทร์     ป.ธ.๗ อุปสมบท 2557  

ปัจจุบัน.พระมหาศุภณัฐ จนฺทชโย  ป.ธ.9   สอนอภิธรรมศึกษา, สอนบาลี ชั้นเปรียญธรรม ๕ ประโยค

    นับตั้งแต่พระพุทธเจ้าปรินิพพานได้ ๒๕๔๘ ปี ซึ่งเป็นปีที่สามเณรได้เข้ามาสู่ร่มผ้ากาสาวพัสตร์ นับเป็นก้าวแรก ที่ทำให้ชีวิตของเด็กชาวบ้านคนหนึ่ง ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันนี้ นับได้ว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความยากลำบากในการฝึกฝนอบรมตนเอง แต่เมื่อมองย้อนกลับไปในระยะเวลา ๙ ปีที่ผ่านมานั้น สามเณรไม่เคยนึกเสียดายเลย เพราะในแต่ละวันนั้น ล้วนเป็นไปพร้อมกับการสร้างบารมีและอุปนิสัยดี ๆ ที่เพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น

   สิ่งที่สามเณรตระหนักได้จากประสบการณ์การสร้างบารมีเกือบ ๑๐ ปีนั้นคือ การสร้างบารมีในสภาวะของนักบวชนั้น จะถึงฝั่งแห่งความสำเร็จไม่ได้เลย หากขาดกัลยาณมิตร

เพราะกัลยาณมิตรเป็นทั้งหมดของพรหมจรรย์ ตั้งแต่กัลยาณมิตรคนแรก คือ มารดา บิดา ตลอดจนพระอาจารย์พระพี่เลี้ยง ญาติสนิทมิตรสหาย สาธุชนทุกท่าน ล้วนได้ชื่อว่าเป็นกัลยาณมิตรของสามเณรทั้งสิ้น 

และกัลยาณมิตรผู้เลิศที่สุด คือ หลวงพ่อทั้งสอง ผู้คอยแนะนำพร่ำสอนให้สามเณรเป็นผู้ปลอดภัยในวัฏสงสารอันยาวไกล  และสุดท้ายนี้ขอให้ผู้มีส่วนสนับสนุนสามเณร  ขอให้ทุกท่านจงเป็นผู้มีส่วนแห่งบุญในการบวชอุทิศชีวิตของสามเณรในครั้งนี้ จงทุกประการเทอญ

ความรู้สึกจากใจ สามเณรชินวัฒน์  ภาระดีไพเราะห์ ป.ธ.๖   อุปสมบท 2557

ปัจจุบัน พระมหาชินวัฒน์  วาทชโย  ช่วยงานอบรมศูนย์สาขาภายในประเทศ

พระเดชพระคุณหลวงพ่อจะคอยตอกย้ำลูกๆ สามเณรอยู่เสมอว่า “ลูกเณรคือ ผู้ได้โอกาส” ได้โอกาสในการสร้างบุญ สร้างบารมี ศึกษาธรรมะ   ปฏิบัติธรรมตั้งแต่เด็กเป็นเวลา ๘ ปีเต็ม ที่ลูกเณรได้รับการอบรมพร่ำสอน จากพระอาจารย์พระพี่เลี้ยง และได้รับคำสอนอันมีคุณค่า จากหลวงพ่อ ผ่านบทฝึกต่างๆ นานา ล้วนแต่เป็นสิ่งที่มีค่าอย่างยิ่ง 

ทำให้ได้รู้คุณค่าของชีวิตเวลาแห่งการสร้างบารมีผ่านไปอย่างรวดเร็ว... เพราะในที่สุด วันที่ลูกสามเณรจะบวชเป็นพระภิกษุ ก็มาถึง เมื่อหวนนึกย้อนกลับไป ก็ยิ่งปลื้มปีติยินดี ที่ได้มาสร้างบารมี กับหลวงพ่อและคิดอยู่เสมอว่า เราตัดสินใจถูกต้องแล้วที่เลือกเดินตามทางของผู้ชนะ

ความรู้สึกจากใจ สามเณร วชิรวิทย์  ปัญญาสมบัติ  ป.ธ.๖ อุปสมบท 2557

ปัจจุบัน   พระมหาวชิรวิทย์ วุฑฺฒชโย  ช่วยงานอบรมศูนย์สาขาภายในประเทศ

    ลูกเณรรู้สึกดีใจมากที่ได้มาถึงจุดๆ นี้ วันที่ลูกเณรจะได้บวชอุทิศชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่ใฝ่ฝันและรอคอยมาตลอด เริ่มต้นจากโยมแม่ ที่คอยเป็นกัลยาณมิตร พาเข้าวัดตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้ได้ซึมซับบรรยากาศ และมีความรู้สึกผูกพันกับวัดตั้งแต่เด็ก จนโยมแม่ได้พามาบวชสามเณรภาคฤดูร้อนในปี ๒๕๔๘ และชักชวนให้บวชเรียนต่อ 

เป็นสามเณรวัดพระธรรมกาย ตลอด ๙ ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่วันแรกก็ได้รับบทฝึกมากมาย ทั้งเรื่องความสะอาด ระเบียบ สุภาพ ตรงต่อเวลา   สมาธิ(Meditation) และสิ่งดีๆ อีกมากมายจากหลวงพ่อทั้งสองและพระอาจารย์  ที่ทำให้สามเณรมีเป้าหมายชีวิต มีมโนปณิธานที่แน่วแน่ ที่จะบวชอุทิศชีวิตและรับใช้งานพระพุทธศาสนา

ลูกเณรรู้สึกปลื้มปีติใจที่ได้สร้างบารมี เป็นลูกเณรของหลวงพ่อ  ตลอดระยะเวลา ๙ ปี พระพี่เลี้ยงได้เป็นตัวแทนของหลวงพ่อฝึกความเคารพ วินัย และความอดทน ให้ลูกเณรพร้อมสำหรับการเป็นพระภิกษุที่แท้จริง แม้บางครั้งลูกเณรจะท้อบ้าง แต่หลวงพ่อก็ให้กำลังใจลูกเณรอยู่เสมอว่า “ลูกเณรคือผู้ได้โอกาส ไม่ใช่ผู้ด้อยโอกาส”  ได้โอกาสในการสร้างบุญ สร้างบารมี ไม่ต้องไปลองผิดลองถูก แล้วค่อยมาบวชเมื่อสังขารไม่อำนวยแล้ว เพราะถึงตอนนั้น ก็คงจะไม่มีเรี่ยวแรงในการทำสมณธรรม การสร้างบารมีก็อาจจะติดขัด 

แต่ลูกเณรได้บวชตั้งแต่ยังเยาว์วัย ได้รู้ความจริงของชีวิตว่า เราเกิดเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี และหลวงพ่อ ได้ให้คำขวัญแก่ลูกๆ สามเณรว่า “สามเณรดี มีวินัย ใฝ่ศึกษา เทศนาแกล้วกล้า ภาษาต่างประเทศ และวิชชาธรรมกาย” ทำให้ลูกเณรมีอุดมการณ์ มีเป้าหมาย ในการสร้างบารมีอย่างชัดเจนครับ

    ลูกเณรขอกราบขอบพระคุณหลวงพ่อทั้งสองที่ให้โอกาสลูกเณรสร้างบารมี กราบขอบพระคุณพระอาจารย์  พระพี่เลี้ยง ที่อบรมสั่งสอนและคอยประคับประคองจนถึงทุกวันนี้ ขอบพระคุณโยมพ่อ โยมแม่ ผู้ให้กำเนิดกายเนื้อและเลี้ยงดูลูกเณรจนได้มาบวชเป็นสามเณร กระทั่งได้บวชอุทิศชีวิตในวันนี้ และสุดท้ายขอบคุณญาติโยมที่ให้การสนับสนุน และให้กำลังใจสามเณรตลอดมา

**********************

ได้อ่านความในใจของสามเณรบวชอุทิศชีวิต คือ ตั้งใจบวชตลอดชีวิต ทำไมถึงมีความกล้าหาญเช่นนี้ ในการประกาศให้โลกรู้ว่า ต่อไปนี้ฉันจะกำหนดเส้นทางชีวิตของฉันจนถึงวันหลับตาลาโลกกันเลยทีเดียว  ในยุคปัจจุบันคงหาคนเข้าใจยาก  แต่สำหรับสามเณรวัดพระธรรมกายดูเหมือนว่า ไม่ยากเลยในการตัดสินใจ  หลวงพ่อทั้งสองท่านที่เป็นข่าวอยู่ทุกวันนี้คือหนึ่งแรงบันดาลใจให้สามเณรทั้งหลายมีมั่นใจในการดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง  

สังคมคงต้องไปศึกษากันให้แจ่มแจ้ง มิฉะนั้น ฟังข่าวด้านเดียวจะทำให้หลงทางกันไปสู่เส้นทางแห่งทุคคติ  การไปร่วมงานบวชอุทิศชีวิต ในวันที่ 10 พ.ค. นี้น่าจะเป็นการพิสูจน์กันว่า วัดพระธรรมกายสอนอย่างไร    จึงมีแต่คนดี พระดี สามเณรดี ที่พร้อมจะให้พระศาสนาได้พึ่ง ไม่ใช่พึ่งพระศาสนาเท่านั้น  

https://www.dmc.tv/pages/scoop/บวชอุทิศชีวิต