อกุศลกรรมบถ 10 คือมูลเหตุนำไปเกิดป็นเปรตและอบายภูมิอื่น

การที่มนุษย์ทั้งหลายจะต้องไปเกิดเป็นเปรต มีชีวิตอยู่ในอบายภูมิหลังจากละโลกไปแล้ว ก็เพราะมีเหตุมีปัจจัย หรือปฏิปทาอันยังสัตว์ให้ไปถึงเปรตนั้น ได้แก่ อกุศลกรรมบถ กล่าวคือ ความชั่วที่ทำไว้ทางกาย วาจา ใจ http://winne.ws/n14935

2.8 พัน ผู้เข้าชม

การที่มนุษย์ทั้งหลายจะต้องไปเกิดเป็นเปรต มีชีวิตอยู่ในอบายภูมิหลังจากละโลกไปแล้ว ก็เพราะมีเหตุมีปัจจัย หรือปฏิปทาอันยังสัตว์ให้ไปถึงเปรตนั้น ได้แก่ อกุศลกรรมบถ กล่าวคือ ความชั่วที่ทำไว้ทางกาย วาจา ใจ เช่นเดียวกับเหตุปัจจัยอันเป็นปฏิปทาให้ไปสู่นรกตามที่กล่าวมาแล้วเหมือนกัน แต่เพื่อให้เข้าใจได้อย่างแม่นยำ จึงขอนำเอาอกุศลกรรมบถมากล่าวซ้ำไว้อีกครั้งหนึ่ง ดังนี้

 อกุศลกรรมบถ 10 ประการ

 กายกรรม หรือ การทำบาปทางกาย มี 3 คือ

 1. ฆ่าสัตว์

 2. ลักทรัพย์

 3. ประพฤติผิดในกาม

 วจีกรรม หรือ การทำบาปทางวาจา มี 4 คือ

 1. พูดเท็จ

 2. พูดส่อเสียด

 3. พูดคำหยาบ

 4. พูดเพ้อเจ้อ

 มโนกรรม หรือ การทำบาปทางใจ มี 3 คือ

 1. โลภอยากได้ของเขา

 2. พยาบาทปองร้ายเขา

 3. มิจฉาทิฏฐิ เห็นผิดจากคลองธรรม

 เมื่อผู้ใดประพฤติอกุศลกรรมบถ 10 ประการนี้ ผู้นั้นชื่อว่านำตนเดินไปตามปฏิปทาทางไปสู่โลกเปรตแล้ว และเมื่อเขาขาดใจตายไปจากมนุษยโลกนี้ หากว่าอกุศลกรรมนั้น สามารถนำเขาไปสู่นิรยภูมิ คือ โลกนรกได้ เขาก็จักต้องไปเสวยทุกข์โทษอยู่ในนรกก่อน พอสิ้นกรรมพ้นจากนรกแล้ว เศษบาปยังมี จึงจะไปเกิดเป็นเปรตต่อในภายหลัง นี้จำพวกหนึ่ง ทนทรมานในภพเปรตด้วยกรรมชั่วของตน

อีกจำพวกหนึ่งนั้นมีอกุศลกรรมบางเบา ไม่ถึงขั้นที่จะต้องตกนรกก็ไม่ต้องไปผ่านแดนนรก แต่จะตรงไปเกิดในโลกเปรตเลยทันที ซึ่งในกรณีหลังนี้มีข้อที่ควรจะทราบไว้ ดังต่อไปนี้

เมื่อมนุษย์ผู้มีจิตไม่บริสุทธิ์ ประพฤติอกุศลกรรมทั้งหลาย ซึ่งเป็นการนำตนให้เดินไปตามปฏิปทาทางไปสู่เปตติวิสัยแล้ว ในขณะที่จะขาดใจตายจากมนุษย์ไปผุดเกิดเป็นเปรตนั้น ย่อมจะมีเหตุการณ์อันแสดงว่าตนจักได้ไปเกิดเป็นเปรตแน่ๆ คือ คตินิมิต ซึ่งบ่งบอกถึงคติแห่งโลกเปรตที่ตนจักต้องไปเกิด เช่น บางทีให้เห็นเป็นหุบเขาหรือถ้ำอันมืดมิด เป็นสถานที่เงียบวิเวกวังเวงและปลอดเปลี่ยว บางทีให้เห็นเป็นแกลบและข้าวลีบมากมาย ให้รู้สึกหิวโหยอาหารและกระหายน้ำเป็นกำลัง บางทีให้เห็นเป็นน้ำเลือดน้ำหนองน่ารังเกียจสะอิดสะเอียนเป็นยิ่งนัก และให้เห็นไปว่าตนได้ดื่มกินน้ำเลือดน้ำหนองเหล่านั้นเป็นอาหาร

http://ตายแล้วไปไหน.dmc.tv/นรกสวรรค์/ตายแล้วไปไหน-ทำไมตายแล้วไปเป็นเปรต.html

ไปวัดทุกวันอาทิตย์เพื่อเติมบุญ ด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา

ที่วัดใกล้บ้าน หรือวัดที่คุ้นเคยกันนะครับ..

เพื่อบุญนั้นจะเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จ

..ทำให้มีทรัพย์ไว้ดำรงชีวิตและสร้างบุญใหม่ ส่งเสริมพระพุทธศาสนาให้เจริญยิ่งๆขึ้นไป

..มีร่างกายที่แข็งแรง ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย

..มีสติปัญญาสมบูรณ์ ฉลาด แก้ไขปํญหาต่างๆได้ดี

...เกิดมาสร้างบารมี ก็มาสร้างบารมีครับ

สำคัญมากๆ...

อย่าลืมไปทำบุญและอุทิศบุญให้ญาติที่ล่วงลับนะ เขารอคอยเราอยู่

ถ้าเราไม่ทำให้เขา ชีวิตเขาก็ลำบาก

ทำบุญใส่ชื่อญาติโดยตรงบุญจะ ได้รับเต็มๆ และรักษาใจใสๆ

เราคนไทยต้องเข้าวัดทำบุญ ฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ไม่เช่นนั้นพระพุทธศาสนาจะเลือนหายไปจากคนไทย นะครับสาธุ

วันที่เขารอคอย...

ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว หมดสิทธิที่จะทำบุญ แต่ไม่หมดสิทธิที่จะรับบุญ

การทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้กับผู้ที่ละโลก

ไปแล้ว มีเฉพาะในพระพุทธศาสนา

ทำบุญอุทิศให้กับผู้ที่ละโลกไปแล้ว และต้องทำอยู่ในแหล่งแห่งเนื้อนาบุญ

พระพุทธศาสนาจึงมีความสำคัญต่อทุกๆคนในโลก และควรเป็นศาสนาประจำโลก

เพราะทำบุญในแหล่งอื่นไปไม่ถึง

ต้องแหล่งแห่งเนื้อนาบุญเท่านั้น

เพราะฉะนั้น คุณพ่อคุณแม่ ปู่ย่าตายาย

พึงอบรมลูก หลาน เหลน ให้ดี ว่าให้มีใจรักในพระพุทธศาสนา

อย่าเปลี่ยนความเชื่อ ความนับถือจากพระพุทธศาสนาไปเป็นอื่น ไปเป็นความเชื่ออื่น

เพราะมันจะเป็นอันตรายต่อชีวิตลูกหลาน และบรรพบุรุษ ตั้งแต่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย เป็นต้น

จะไม่มีใครอุทิศส่วนกุศลไปให้เลย จะไม่มีแหล่งแห่งเนื้อนาบุญ ที่เราจะทำบุญปุพพเปตพลีได้ นี้เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องปลูกฝังนะ

เพราะเดี่ยวนี้คุณพ่อคุณแม่ยุคปัจจุบัน ไม่ค่อยให้ความสำคัญตรงนี้ เรื่องอื่นน่ะได้

แต่ถ้าเรื่องพระศาสนาตรงนี้ไม่ได้ มันอันตรายอย่างที่ได้กล่าวเอาไว้ เพราะว่าชีวิตในปรโลก

มันยาวนาน

นานเกินคาด ถ้าสุขก็สุขนาน ถ้าทุกข์ก็ทุกข์นาน สุขก็สุขกว่าตอนเป็นมนุษย์มาก ทุกข์ก็ทุกข์กว่ามาก

จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ที่เราจะต้องปลูกฝังความเชื่อที่ถูกต้อง

ให้กับลูกหลาน เหลน ทุกๆคน เว้นไม่ได้ ต้องปลูกฝังบ่อยๆ ภาวิตา พะหุลีกะตา ไม่ใช่นานๆปลูกนานๆฝังที จะไปซึมซับได้อย่างไร

มีเฉพาะในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นแหล่งแห่งเนื้อนาบุญเท่านั้น เพราะชีวิตหลังความตาย สุขก็สุขนาน ทุกข์ก็ทุกข์นาน

ซึ่งผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว หมดสิทธิที่จะทำบุญ แต่ไม่หมดสิทธิที่จะรับบุญ

ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ที่จะต้องทำบุญและอุทิศให้กับหมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว.


ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1909353889279210&id=1479066422307961

www.google.co.th

อกุศลกรรมบถ 10 คือมูลเหตุนำไปเกิดป็นเปรตและอบายภูมิอื่น
แชร์